Απίστευτο και όμως αληθινό: Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής προχώρησαν σε μία απόφαση που προκαλεί διεθνείς αντιδράσεις και σοβαρά ερωτήματα. Η ομάδα Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS), η οποία στο παρελθόν ήταν γνωστή ως Μέτωπο Αλ-Νούσρα και αποτελούσε επίσημο παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία, δεν θεωρείται πλέον “ξένη τρομοκρατική οργάνωση” από την Ουάσινγκτον.
Η είδηση έγινε γνωστή μέσα από υπόμνημα που υπέγραψε στις 23 Ιουνίου ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο. Το σχετικό έγγραφο εμφανίστηκε στο Federal Register (Ομοσπονδιακό Μητρώο) ως προεπισκόπηση, ενώ η απόφαση τίθεται επίσημα σε ισχύ από την Τρίτη.
Τι είναι όμως η HTS – πρώην Αλ-Νούσρα;
Η Μέτωπο Αλ-Νούσρα ιδρύθηκε το 2012 ως παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία και έπαιξε κρίσιμο ρόλο στον εμφύλιο πόλεμο κατά του Μπασάρ αλ-Άσαντ. Υπήρξε υπεύθυνη για δεκάδες τρομοκρατικές επιθέσεις, δημόσιες εκτελέσεις, βασανιστήρια και καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από το 2016, για να αποσείσει τη ρετσινιά της Αλ Κάιντα και να αποκτήσει μεγαλύτερη αποδοχή, ανακοίνωσε «διαχωρισμό» και μετονομάστηκε σε Jabhat Fateh al-Sham. Τελικά, το 2017 ενώθηκε με άλλες οργανώσεις για να δημιουργήσει τη σημερινή Hay’at Tahrir al-Sham (HTS).
Παρόλο που ισχυρίζεται ότι έχει μετριάσει τη ρητορική της και διαχωρίζεται από διεθνείς τρομοκρατικές πρακτικές, ο πυρήνας της παραμένει ιδεολογικά τζιχαντιστικός.
Ηγέτης της HTS είναι ο Τζολάνι που κατέλαβε την εξουσία της Συρίας.
Γεωπολιτικό παιχνίδι ή πραγματική “μεταρρύθμιση”;
Η απόφαση των ΗΠΑ εγείρει σοβαρά ερωτήματα:
-
Αν η ίδια ομάδα πριν λίγα χρόνια θεωρούταν απειλή για τη διεθνή ασφάλεια, τι ακριβώς άλλαξε;
-
Ποιος επωφελείται γεωπολιτικά από αυτή την «νομιμοποίηση» της HTS;
-
Μήπως η αποχαρακτηροποίηση προλειαίνει το έδαφος για χρήση της HTS ως «χρήσιμου συμμάχου» κατά των ρωσικών επιρροών στην περιοχή;
Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή είναι ρευστές, και οι «ετικέτες» συχνά αλλάζουν όχι με βάση την αλήθεια, αλλά με βάση τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η απόφαση επαναπροσδιορίζει την έννοια της “τρομοκρατίας” μέσα από το πρίσμα των γεωστρατηγικών συμφερόντων.