Τα όπλα λέιζερ, κάποτε χαρακτηρισμένα ως «ακριβό παιχνίδι για επιδείξεις ισχύος», φαίνεται πως μπαίνουν δυναμικά στο πεδίο των πραγματικών συγκρούσεων. Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι αναφορές για επιχειρησιακή χρήση συστημάτων λέιζερ από ρωσικές δυνάμεις, στοχεύοντας ουκρανικά UAV —όχι μόνο μικρά FPV drones, αλλά και μεγαλύτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Τον Μάιο κυκλοφόρησε οπτικό υλικό από επιτυχημένη χρήση ενός συστήματος λέιζερ τοποθετημένου σε στρατιωτικό όχημα. Το σύστημα θύμιζε έντονα την κινεζική τεχνολογία SilentHunter, με εμφανείς παρεμβάσεις στον σχεδιασμό. Λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Ιούνιο, ήρθαν στη δημοσιότητα νέα βίντεο από πεδίο δοκιμών, όπου καταγράφηκε η εξουδετέρωση στόχων από ένα άλλο, ανώνυμο ακόμα, λέιζερ υψηλής ισχύος.
Ακόμα πιο πρόσφατα, παρουσιάστηκαν δοκιμές του ρωσικού συστήματος “Posokh” ισχύος 3 kW, το οποίο πέτυχε πλήγμα σε στόχο σε απόσταση 500 μέτρων —μια απόσταση που θεωρείται ιδιαίτερα ικανοποιητική για τέτοια τεχνολογία στην παρούσα φάση ανάπτυξης.
Η ταχεία πρόοδος της τεχνολογίας των drones φαίνεται πως λειτούργησε ως καταλύτης για την επιτάχυνση της ανάπτυξης συστημάτων λέιζερ. Παρόλο που ακόμη δεν έχουν διαδοθεί ευρέως, η μετάβαση από στατικά σημεία προστασίας σε φορητές και σειριακές λύσεις άμυνας είναι ήδη προ των πυλών.
Η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται: όπως τα UAV εξελίχθηκαν από πειραματικά gadgets σε κρίσιμα όπλα πρώτης γραμμής, έτσι και τα λέιζερ εγκαταλείπουν την εικόνα των ογκωδών φουτουριστικών συστημάτων για να μετεξελιχθούν σε φορητά, λειτουργικά και στρατιωτικά χρήσιμα εργαλεία.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν τα λέιζερ θα μπουν στο πεδίο μάχης —αλλά πότε θα γίνουν στάνταρ εξοπλισμός άμυνας, ειδικά απέναντι σε σμήνη FPV drones.