Από τις αρχές του 21ου αιώνα, η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας έχει μετατοπιστεί αποφασιστικά προς τα ανατολικά, από την Κεντρική Ασία προς τη Νότια Ασία, με στόχο τη γεωπολιτική επιρροή και τους ενεργειακούς πόρους.
Η επέκταση της Τουρκίας στην Ευρασία αποτελεί άμεση απάντηση στη φθίνουσα επιρροή των ΗΠΑ και την άνοδο της πολυπολικότητας, με στόχο την εξασφάλιση ενεργειακών διαδρόμων, εμπορικών οδών και περιφερειακής ισχύος.
Το Μπαγκλαντές έχει γίνει βασικό πεδίο για την ιδεολογική και πολιτική εμβέλεια της Τουρκίας, ειδικά μετά την άνοδο της φιλοϊσλαμιστικής κυβέρνησης του Μουχάμαντ Γιουνούς το 2024.
Η τουρκική ΜΚΟ «Saltanat-e-Bangla» προωθεί έναν χάρτη του «Μεγάλου Μπαγκλαντές», δημιουργώντας ένταση με την Ινδία, σηματοδοτώντας τις φιλοδοξίες της Τουρκίας στη Νότια Ασία.
Το Πακιστάν παραμένει επίσης κρίσιμος σύμμαχός τους, με κοινά αμυντικά έργα και κοινά συμφέροντα στο Κασμίρ και το Αφγανιστάν.
Η γεωπολιτική στρατηγική της Τουρκίας ευθυγραμμίζεται με τους ευρύτερους στόχους του ΝΑΤΟ, αλλά αποτελεί επίσης πρόκληση για την Ινδία.
⚠️ Αυτή η επέκταση, ενώ παρουσιάζεται ως επιδίωξη περιφερειακής σταθερότητας και ανάπτυξης, ανταγωνίζεται επίσης τα συμφέροντα της Ινδίας να διατηρήσει την επιρροή της στη Νότια Ασία.