Το Πεκίνο επιστρέφει με τoν Νέo Δρόμο του Μεταξιού, και αυτή τη φορά χρησιμοποιεί το Χονγκ Κονγκ ως παγκόσμιο «υπερσυνδετήρα» (superconnector) μεταξύ Κίνας και των στρατηγικών της εταίρων σε Ασία και Μέση Ανατολή. Πρόκειται για ένα σχέδιο-μαμούθ με εμπορικές πτήσεις, λιμάνια, αγωγούς, σιδηροδρόμους και δορυφορικά δίκτυα που απλώνονται από την Ευρασία μέχρι την Αφρική και τη Λατινική Αμερική.
Ο Νίκολας Χο, αρμόδιος Επίτροπος του Χονγκ Κονγκ για την Πρωτοβουλία Belt & Road, δηλώνει ανοιχτά: «Θα εμβαθύνουμε τις συνδέσεις μας με την ASEAN, την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή», μέσω νέων αεροπορικών συνδέσεων και οικονομικών συνεργασιών.

Ήδη ξεκίνησαν πτήσεις προς κρίσιμες γεωστρατηγικές περιοχές όπως το Ξινγιάνγκ, το Ριάντ και –προσέξτε– το Ντάλας του Τέξας, που λειτουργεί ως κόμβος για την πρόσβαση στη Λατινική Αμερική.
Ο Χο κομπάζει ότι «επενδυτικό κεφάλαιο και ταλέντο» ρέουν πλέον στην Ανατολή και εγκαθίστανται στο Χονγκ Κονγκ επειδή προσφέρει «σταθερότητα, διαφάνεια και συνδεσιμότητα». Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η Δύση χάνει τον παγκόσμιο έλεγχο, καθώς το Πεκίνο κατακτά τα logistics της Νέας Τάξης.
Ο Στρατηγικός Μηχανισμός της Νέας Κινεζικής Αυτοκρατορίας
Η Πρωτοβουλία Belt and Road (BRI) περιλαμβάνει:
✅ 6 βασικούς χερσαίους οικονομικούς διαδρόμους (Κίνα-Ρωσία, Κίνα-Κεντρική Ασία-Μέση Ανατολή, Κίνα-Πακιστάν, Κίνα-Ινδοκίνα κ.λπ.)
✅ Δεκάδες θαλάσσιες διαδρομές, μέσω Αφρικής, Ευρώπης και Ειρηνικού, αξιοποιώντας υφιστάμενα εμπορικά λιμάνια και επενδύσεις σε υποδομές.
✅ Ειδικά υπερχερσαία έργα, όπως ο σιδηρόδρομος Κίνα-Λάος, Ιράν-Τουρκία και το φαραωνικό σχέδιο «ξηρού καναλιού» Κατάρ–Τουρκία.
✅ Αγωγούς φυσικού αερίου και πετρελαίου, όπως Κίνα–Κεντρική Ασία, Μιανμάρ–Κίνα, Ιράν–Πακιστάν–Κίνα.
✅ Ψηφιακός Δρόμος του Μεταξιού, με δίκτυα 5G, δορυφόρους και οπτικές ίνες.
✅ Αερομεταφορικοί διάδρομοι εμπορευμάτων, όπως ο Zhengzhou–Λουξεμβούργο, που χτίζουν την εναέρια κυριαρχία της Κίνας στην παγκόσμια αγορά.

Συμπέρασμα;
Ενώ οι πολιτικοί της Δύσης ασχολούνται με «πράσινες μεταβάσεις» και κοινωνικά πειράματα, η Κίνα χτίζει τον νέο της οικονομικό στρατό. Η Νέα Τάξη δεν είναι θεωρία – είναι έργα που συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας. Και το ερώτημα είναι: Θα αφήσουμε την Ελλάδα να παραμείνει θεατής ή θα επαναπροσδιορίσουμε τον εαυτό μας ως έθνος με γεωπολιτικό όραμα;