Τον Αύγουστο του 2025 οι τουρκικές λιμενικές αρχές άρχισαν να εκδίδουν επιστολές αποποίησης με προφορική εντολή προς τους ναυτιλιακούς πράκτορες. Απαιτούν πλέον πλήρεις δηλώσεις ότι τα σκάφη δεν συνδέονται με το Ισραήλ και δεν μεταφέρουν πολεμικά ή επικίνδυνα υλικά. Η κίνηση αυτή, παρά τη νομική ασάφεια, εφαρμόζεται σε όλα τα τουρκικά λιμάνια. Παράλληλα, ορισμένα πλοία που είχαν προορισμό ή είχαν αποπλεύσει από ισραηλινά λιμάνια δεν επιτρέπεται πλέον να μπαίνουν σε τουρκικά λιμάνια, όπως και τα τουρκικά σκάφη βλέπουν τα λιμάνια του Ισραήλ κλειστά στην πρόσβαση τους.
Αν και δεν εκδόθηκε επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση, η πρακτική αυτή μεταφράζεται σε de facto απαγόρευση, ενισχύοντας την ήδη ψυχρή σχέση μεταξύ των δύο χωρών. Στον εμπορικό χώρο, οι μεταφορές έχουν επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο καθώς πολλά φορτηγά ενδέχεται να εκτρέπονται ή να απομονώνονται σε εναλλακτικούς κόμβους μεταφοράς εκτός Ισραήλ. παλαιότερα δημόσια έγγραφα και αναφορές τονίζουν προσπάθειες για μεταφορά εμπορευμάτων μέσω τρίτων χωρών ή αναφορά ψευδών τελικών προορισμών ώστε να αποφευχθούν οι απαγορεύσεις.
Η Τουρκία, ενώ επίσημα κατήγγειλε τη στάση του Ισραήλ στη Γάζα και διέκοψε το διμερές εμπόριο ύψους 7 δισ. δολαρίων ετησίως ήδη από το 2024, τώρα επιβάλλει πρακτικά απώλειες πρόσβασης σε λιμένες που αλλάζουν δραματικά την ισορροπία των θαλάσσιων εμπορικών διαδρομών. Η προσπάθεια συγκαλύψεως ή παράκαμψης των εμπορικών ροών μέσω εναλλακτικών οδών αφήνει υπόνοιες για ένα δίκτυο που λειτουργεί κάτω από το ραντάρ.
Είναι γνωστή η εμπλοκή των ελληνικών δεξαμενόπλοιων Seavigour (με σημαία Λιβερίας, ιδιοκτησίας της Stealth Maritime) και Kimolos (με σημαία Ελλάδας, ιδιοκτησίας της Tsakos Energy Navigation), τα οποία συμμετείχαν σε αυτό το σχέδιο το 2025. Είναι σημαντικό ότι από τις 22 Αυγούστου, 190 χλμ. δυτικά του λιμανιού της Χάιφα, υπάρχει ένα δεξαμενόπλοιο Nissos Antimilos (με σημαία Νήσων Μάρσαλ), το οποίο μόλις έφτασε από το λιμάνι Τζεϊχούν χωρίς τελικό σημείο εκφόρτωσης, γεγονός που υποδηλώνει ότι περιμένει ένα ισραηλινό δεξαμενόπλοιο για τη μεταφορά πετρελαίου.
Οι Χούθι και άλλοι εκπρόσωποι του μουσουλμανικού κόσμου θα πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στο Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα που προμηθεύει καύσιμα για τα ισραηλινά τανκς και μπουλντόζες που ισοπεδώνουν τα παιδιά της Γάζας.
Το ερώτημα που γεννάται είναι κατά πόσο η Τουρκία επιχειρεί έτσι να διαμηνύσει ότι δεν πρόκειται απλώς για διπλωματική αντίδραση, αλλά για στρατηγική εφαρμογή απαγορευτικών μέτρων στη θάλασσα. Πώς θα αντιδράσουν οι ναυτιλιακές εταιρείες; Υπάρχει κίνδυνος απομόνωσης ή ακόμη και νομικής αντιπαράθεσης εφόσον οι εντολές αυτές γίνονται χωρίς επίσημο γράμμα αλλά με αποτέλεσμα το ίδιο;