Το Αζερμπαϊτζάν και η Αρμενία δεν έχουν υπογράψει ακόμη συνθήκη ειρήνης, παρά τις φιέστες και δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με τον τερματισμό δεκαετιών σύγκρουσης.
Στις 8 Αυγούστου 2025, στο Λευκό Οίκο, οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών εξέφρασαν συμφωνία στο κείμενο μιας ειρηνευτικής συμφωνίας και υπέγραψαν κοινή διακήρυξη, αλλά αυτό δεν συνιστά επίσημη υπογραφή συνθήκης.
Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίεφ, δήλωσε σε συνέντευξή του ότι η υπογραφή της συνθήκης εξαρτάται από τροποποίηση του συντάγματος της Αρμενίας, ώστε να εξαλειφθεί κάθε αναφορά ή αξίωση εδαφικής αμφισβήτησης.
Αυτές οι συνταγματικές αλλαγές απαιτούν δημοψήφισμα, το οποίο —σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις του αρμένιου πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν— προγραμματίζεται για το 2027, ώστε να μη διαταραχθεί πολιτικά η ισχύς του μετά τις βουλευτικές εκλογές του επόμενου Ιουνίου.
Ωστόσο, δεδομένης της αρχικής συμφωνίας που υπεγράφη στις ΗΠΑ και των πιέσεων, δεν αποκλείεται να επιταχυνθεί το δημοψήφισμα ή να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές σύμφωνα με αποφάσεις εντός αρμενικών πολιτικών κύκλων.
Το deal περιλαμβάνει επίσης τη συμφωνία για τη δημιουργία ενός στρατηγικού διαδρόμου, του λεγόμενου “Trump Route for International Peace and Prosperity” ή Zangezur corridor – μια 99ετούς διάρκειας σύμβαση με τις ΗΠΑ για τη λειτουργία ενός διαδρόμου μεταφοράς που διέρχεται από το έδαφος της Αρμενίας και συνδέει το Αζερμπαϊτζάν με το Ναγκαρνο‑Καραμπάχ (Ναχτσιβάν), ανοίγοντας οδικούς, σιδηροδρομικούς, ενεργειακούς και τηλεπικοινωνιακούς άξονες.
Η συμφωνία αποδυναμώνει γεωπολιτικά τη Ρωσία και το Ιράν στην περιοχή, καθώς ο διάδρομος περνά κατά μήκος των συνόρων του Ιράν και προσφέρει στις ΗΠΑ και στη Δύση ευκολότερη πρόσβαση και επιρροή.
Πρακτικά, ο πόλεμος θεωρείται ότι έχει λήξει συμβολικά, όμως η νομική και επίσημη ειρήνη εξαρτάται από πολιτικές και συνταγματικές μεταβολές στην Αρμενία — αλλαγές που μέχρι στιγμής συναντούν έντονη εσωτερική αντίσταση, διαδηλώσεις και σύγκρουση με την Αρμενική Εκκλησία