Η ιδέα που συζητείται έντονα στις Βρυξέλλες και το Παρίσι – να σταλεί δύναμη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στην Ουκρανία μετά από ειρηνευτική συμφωνία – σκόνταψε μπροστά σε μαζική αντίσταση της κοινής γνώμης στις ευρωπαϊκές χώρες .
Ακόμα και στα ισχυρά κράτη‑μέλη όπως η Γερμανία, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) και τόσο η ακροδεξιά όσο και η άκρα αριστερά είναι αντίθετα με οποιαδήποτε αποστολή που θα έθετε Γερμανούς στρατιώτες σε κίνδυνο. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση της Insa έδειξε ότι το 56 % του γερμανικού πληθυσμού αντιτίθεται σε τέτοια εμπλοκή – ένα ποσοστό αυξημένο σε σχέση με την άνοιξη .
Στη Γαλλία, επικρατεί σκεπτικισμός αλλά με ένα κρίσιμο «αν»: η υποστήριξη υπάρχει μόνο σε περίπτωση ειρηνευτικής συμφωνίας. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Elabe τον Μάρτιο, 67 % των Γάλλων στηρίζει την αποστολή στρατευμάτων αν υπάρχει συμφωνία ειρήνης, ενώ 68 % είναι εναντίον εάν υπάρχει μόνο κατάπαυση του πυρός l. Όπως σημείωσε ο Νικολά Ντεγάζ, ένας μέσος Γάλλος πολίτης, «αν πάμε για ανοικοδόμηση, εντάξει. Αν όμως πρόκειται να ρίξουμε λάδι στη φωτιά […] τότε δεν έχει νόημα» .
Η αντίσταση δεν προέρχεται μόνο από το κοινό. Η Ιταλία και η Πολωνία, δύο χώρες με στρατηγική σημασία για την ανατολική συμμαχική συνοχή, έχουν επίσης ξεκαθαρίσει αρνητική στάση στην αποστολή στρατευμάτων.
Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι παραδέχονται ότι η αποστολή θα γίνει πολιτικά αποδεκτή μόνο αν υπάρχει σαφές αμερικανικό «back‑stop» – δηλαδή σχετική δέσμευση για στρατιωτική υποστήριξη από τις ΗΠΑ. Ο Αμερικανός Πρόεδρος απάντησε ότι δεν θα στείλει δικά του στρατεύματα, αλλά είναι έτοιμος να προσφέρει υποστήριξη από αέρα – drones, αεράμυνα, πληροφορίες, εφόδια – εάν υπάρξει ειρηνευτική συμφωνία.
Ουσιαστικά, έχουν κατατεθεί δύο εναλλακτικά σχέδια:
-
Μια « δύναμη διαβεβαίωσης» υπό βρετανική και γαλλική ηγεσία, με πιθανή δύναμη μεταξύ 6.000–10.000 στρατιωτών, η οποία θα εδρεύει μακριά από τα μέτωπα, σε ασφαλείς στρατηγικά εγκατεστημένες περιοχές.
-
Παλαιότερο σχέδιο για 10.000‑30.000 στρατεύματα, χωρίς εμπλοκή των ΗΠΑ, το οποίο όμως συναντά σοβαρά εμπόδια λόγω των ορίων των ενόπλων δυνάμεων, των ερωτημάτων για κανόνες εμπλοκής και του φόβου αποκλιμάκωσης σε σύγκρουση.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη όταν λάβουμε υπόψη ότι οι Ευρωπαίοι δεν διαθέτουν τις απαραίτητες υποδομές, logistic, αναγνώριση ή πυραυλικά συστήματα, ώστε να επιχειρήσουν μόνοι τους έναν τέτοιο ρόλο. Το αμερικανικό «back‑stop» είναι για αυτούς καθοριστικό προαπαιτούμενο.
Συνοπτική εικόνα:
-
Μαζική αντίθεση κοινού και κομμάτων στη Γερμανία και τη Γαλλία, εκπορευόμενη από ιστορικά τραύματα και φόβο για κλιμάκωση.
-
Υπό όρους δημόσια υποστήριξη στη Γαλλία μόνο υπό ειρηνευτική συμφωνία.
-
Αρνητικές στάσεις από Ιταλία και Πολωνία.
-
Αμερικανική υποστήριξη μέσω αεροπορικών μέσων, όχι μέσω επίγειων στρατευμάτων.
-
Το σχέδιο περιορίστηκε από 30.000 σε 6–10.000 στρατιώτες σε παροχή βοήθειας και αποτροπής.
-
Παραμένουν ερωτήματα για κανόνες εμπλοκής, στρατιωτικές ικανότητες και ρόλο των ΗΠΑ.