Η φράση «Πλημμύρα της Ιερουσαλήμ» ακούγεται ολοένα και πιο συχνά στους κύκλους ασφαλείας. Σύμφωνα με πληροφορίες από το ισραηλινό στρατιωτικό ρεπορτάζ, οι Χούθι της Υεμένης φέρονται να εκπαιδεύουν δυνάμεις σε τακτικές μαζικής διείσδυσης τύπου Οκτωβρίου 7. Το σχέδιο, λένε οι ίδιες πηγές, δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει απευθείας από την Υεμένη, αλλά θα απαιτούσε εκκίνηση από γειτονικό έδαφος, όπως Ιορδανία ή Συρία. Ένας στρατιωτικός αξιωματούχος το χαρακτήρισε ως «ιδέα πέρα από ό,τι έχουν επιχειρήσει μέχρι σήμερα», δίνοντας το μέτρο της ανησυχίας στο Τελ Αβίβ.
Παράλληλα, το «χαρτοφυλάκιο ισχύος» των Χούθι εξελίσσεται. Δεν πρόκειται πλέον μόνο για ρουκέτες και drones· μιλούν για ανθεκτικές γραμμές παραγωγής και αποθήκευσης μέσα στη χώρα, με οχυρωμένα εργοστάσια βαθιά σε βουνά ή ερημώδεις περιοχές. Το αποτέλεσμα; Νέα, ακριβέστερα και δυσκολότερα στην αναχαίτιση βλήματα και μη επανδρωμένα. Αν αυτός ο βιομηχανικός ιστός επιβιώσει από πιθανά πλήγματα, η μακράς πνοής ικανότητα των Χούθι να παράγουν και να αποθηκεύουν οπλικά συστήματα καθιστά τον κίνδυνο διαρκή και όχι συγκυριακό.
Αλήθεια ή ψέμα; Οι Χούθι δεν έχουν κρύψει ποτέ το πολιτικό αφήγημα: παρουσιάζουν τη σύγκρουση κατά του Ισραήλ ως «ηθικό καθήκον» αλληλεγγύης προς τους Παλαιστινίους και δηλώνουν πρόθυμοι να εμπλακούν και στο έδαφος, αν τους δοθεί η ευκαιρία. Από τον Νοέμβριο του 2023 ο Αμπντέλ-Μάλεκ αλ-Χούθι καλούσε τις γειτονικές χώρες να ανοίξουν χερσαίους διαδρόμους για να περάσουν Υεμενίτες μαχητές. Έναν χρόνο αργότερα, στις αρχές του 2025, αναγνώριζε δημόσια ότι «ήμασταν έτοιμοι να κινητοποιήσουμε εκατοντάδες χιλιάδες, αλλά οι γεωπολιτικές συνθήκες δεν το επέτρεψαν», αφού οι γείτονες δεν άνοιξαν ασφαλείς οδούς. Με άλλα λόγια, η πρόθεση διακηρύσσεται, αλλά η υλοποίηση σκοντάφτει στα σύνορα και στις κυβερνήσεις που δεν θέλουν να μετατρέψουν τα εδάφη τους σε διάδρομο πολέμου.
Το επιχειρησιακό ερώτημα παραμένει: θα ριψοκινδύνευε η Υεμένη να «εξάγει» χερσαίο σενάριο τύπου Οκτωβρίου 7; Για να υλοποιηθεί κάτι τέτοιο, θα απαιτούνταν ακρίβεια στον συγχρονισμό, πολλαπλά σκέλη επίθεσης, εξασφάλιση διόδων, υποστήριξη πυρών και μια αλυσίδα ανεφοδιασμού που δεν προδίδει τις θέσεις συγκέντρωσης. Οι Χούθι έχουν αποδείξει πως μπορούν να πλήξουν ναυτιλία και στόχους με drones και πυραύλους. Άλλο, όμως, η κρούση από απόσταση κι άλλο η μαζική διείσδυση σε μια από τις πιο «ηλεκτρισμένες» ζώνες ασφαλείας του πλανήτη. Γι’ αυτό και η πιθανή εκκίνηση από τρίτη χώρα θα έθετε σε δοκιμασία τις ισορροπίες με Ιορδανία και Συρία, αυξάνοντας γεωμετρικά τον κίνδυνο περιφερειακής ανάφλεξης.
Τι πρέπει να κρατήσουμε: πρώτον, το αφήγημα πρόθεσης υπάρχει και επαναλαμβάνεται σε ανώτατο επίπεδο από τους Χούθι. Δεύτερον, οι τεχνικές και βιομηχανικές τους δυνατότητες αυξάνονται και θωρακίζονται εντός Υεμένης, κάτι που δυσκολεύει την πλήρη εξουδετέρωση. Τρίτον, η υλοποίηση ενός «Jerusalem Flood» προϋποθέτει πολιτικές διόδους που κανείς γείτονας δεν έχει μέχρι στιγμής αποδεχθεί ανοιχτά. Αν αυτό αλλάξει, θα πρόκειται για απόφαση ιστορικού ρίσκου για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Η ουσία είναι ότι η απειλή εξελίσσεται, ακόμη κι αν δεν έχει λάβει τη μορφή που φοβούνται οι χειρότεροι εφιάλτες των επιτελείων. Κάθε μέρα που περνά με ενισχυόμενη παραγωγή, νέα βλήματα και βάθος αποθηκών, μειώνει το κόστος εισόδου για πιο παράτολμα σενάρια. Και κάθε μέρα που οι συνοριακοί διάδρομοι παραμένουν κλειστοί, υπενθυμίζει ότι η γεωπολιτική –όχι μόνο τα όπλα– καθορίζει αν ένα «σχέδιο» θα μείνει στα χαρτιά ή θα περάσει στην ιστορία.